Klef adalah sejenis ketidaksempurnaan yang berlaku pada bahagian muka ketika bayi di dalam kandungan ibu. Klef atau rekahan ini selalunya berlaku pada bahagian bibir atas dan juga boleh melibatkan gusi, lelangit dan/ atau anak tekak. Klef boleh terbentuk seawal minggu keempat sehingga minggu kedua belas kehamilan semasa tempoh pembentukan muka bayi. Tisu dan beberapa bahagian muka bergerak mengikut arah tertentu supaya ianya dapat bercantum untuk membentuk bibir dan lelangit. Kegagalan percantuman tisu pada tempoh pembentukan muka bayi ini menyebabkan klef berlaku. Klef juga dikenali sebagai rekahan atau sumbing. Namun, berdasarkan maklum balas daripada ibu bapa dan warga klef, mereka sependapat lebih selesa dengan pengunaan perkataan klef berbanding sumbing. Seseorang yang lahir dengan keadaan klef boleh menjalani kehidupan seperti biasa dan mengejar cita masing-masing sekiranya rawatan klef mereka dapat diuruskan dengan sesempurna yang mungkin.